Moje doświadczenie:
Szpital Dziecięcy na Polankach
Podczas praktyk w Szpitalu Dziecięcym na Polankach miałam możliwość zetknięcia się z dziećmi i
ich rodzinami w sytuacjach związanych z chorobą, hospitalizacją oraz silnymi emocjami.
Doświadczenie to nauczyło mnie uważności na indywidualne potrzeby dziecka, empatii oraz
dostrzegania, jak ważne w trudnych momentach są poczucie bezpieczeństwa, wsparcie emocjonalne
i obecność bliskich.
Towarzystwo Profilaktyki Środowiskowej „Mrowisko”
Doświadczenie zdobywałam również podczas praktyk w Towarzystwie Profilaktyki Środowiskowej
„Mrowisko”, gdzie miałam możliwość bliższego poznania potrzeb dzieci i młodzieży
funkcjonujących w różnych sytuacjach życiowych.
Praca w tym środowisku pokazała mi, jak duże znaczenie dla rozwoju
młodego człowieka mają relacje, środowisko, w którym dorasta, oraz odpowiednio dobrane formy
wsparcia i profilaktyki.
Praktyki w szkole podstawowej
Podczas praktyk w szkole podstawowej miałam okazję obserwować dzieci w ich codziennym
środowisku oraz poznawać ich trudności związane z nauką, emocjami, relacjami z rówieśnikami
czy funkcjonowaniem w grupie. To doświadczenie pozwoliło mi lepiej zrozumieć specyfikę pracy
psychologa w środowisku szkolnym oraz znaczenie współpracy pomiędzy dzieckiem, rodzicami i
nauczycielami. Nauczyło mnie również, jak ważne jest indywidualne podejście do każdego ucznia i
dostrzeganie jego potrzeb, możliwości oraz mocnych stron.
Praca jako psycholog w przedszkolu
Kolejnym ważnym etapem mojego doświadczenia była praca jako psycholog w przedszkolu. Praca
z najmłodszymi dziećmi pozwoliła mi lepiej rozumieć ich potrzeby emocjonalne i społeczne oraz
znaczenie wczesnego wspierania rozwoju. Była również okazją do obserwowania dzieci w
codziennych sytuacjach, wspierania ich w trudnościach oraz współpracy z rodzicami i
nauczycielami.
Obecna praca – oligofrenopedagog (nauczyciel wspomagający)
Obecnie pracuję jako oligofrenopedagog (nauczyciel wspomagający) w szkole podstawowej. W
ramach swojej pracy wspieram uczniów w procesie edukacyjnym, rozwoju ich samodzielności oraz
codziennym funkcjonowaniu. Prowadzę również zajęcia rewalidacyjne, które dostosowuję do
indywidualnych potrzeb, możliwości i trudności uczniów. Ich celem jest m.in. wspieranie rozwoju
kompetencji poznawczych, emocjonalnych, społecznych i komunikacyjnych, a także wzmacnianie
mocnych stron i poczucia sprawczości dziecka.
To doświadczenie nauczyło mnie jeszcze większej uważności na indywidualne tempo rozwoju
każdego człowieka. Pokazuje mi, że czasami najważniejszym elementem pomocy nie jest
znalezienie natychmiastowego rozwiązania, ale uważne bycie obok, wysłuchanie, zrozumienie i
stworzenie przestrzeni, w której druga osoba może poczuć się bezpiecznie.
Co dało mi dotychczasowe doświadczenie?
Choć moje dotychczasowe doświadczenie zawodowe związane jest w dużej mierze z pracą z
dziećmi i młodzieżą, zdobyte umiejętności odnoszę do każdego— niezależnie od jego wieku i sytuacji
życiowej.
Każda osoba ma swoją historię, doświadczenia, potrzeby, zasoby i trudności. Dlatego w pracy
psychologicznej ważne jest dla mnie indywidualne podejście oraz próba zrozumienia człowieka z
szerszej perspektywy, a nie sprowadzanie go wyłącznie do problemu, z którym przychodzi.
Moje dotychczasowe doświadczenia nauczyły mnie, że nie ma jednej uniwersalnej drogi do zmiany.
To, co pomaga jednej osobie, nie zawsze będzie odpowiednie dla drugiej. Dlatego stawiam na
uważność, empatię, autentyczną relację i wspólne poszukiwanie rozwiązań dopasowanych do
potrzeb konkretnej osoby. Wierzę, że rolą psychologa nie jest ocenianie ani mówienie, jak należy
żyć. Jest nią przede wszystkim towarzyszenie człowiekowi w lepszym rozumieniu siebie, swoich
emocji i potrzeb oraz wspieranie go w poszukiwaniu własnej drogi.